Biszkopt bez proszku do pieczenia

Mąkę pszenną i ziemniaczaną przesiać do jednego naczynia, wymieszać, odłożyć.

Jajka wbić do misy miksera i ubijać z cukrem na wysokich obrotach do otrzymania jasnej puszystej masy (potrwa to minimum 10 minut). Im dłużej będzie trwał proces ubijania tym lepiej.

Można też białka oddzielić od żółtek, ubić na gęstą pianę uważając aby ich nie „przebić”, pod koniec ubijania stopniowo dodawać cukier, cały czas ubijać. Do ubitych na sztywno białek dodać żółtka, jedno po drugim, cały czas miksować jednak już na mniejszych obrotach.

Jednak w ostatecznym rozrachunku, której metody nie wybierzesz, biszkopt się uda. Ja stosuję metodę pierwszą, czyli od razu ubijam całe jajka z cukrem.

Do masy jajecznej dodać wymieszane wcześniej mąki w dwóch turach, całość bardzo delikatnie wymieszać rózgą kuchenną lub szpatułą, tylko do połączenia się składników (to bardzo ważne, to sekret puszystego, delikatnego, pięknie wyrośniętego i równego jak stół biszkoptu pieczonego bez dodatku proszku do pieczenia). Im mniej mieszania tym lepiej.

Spód tortownicy o średnicy 16 cm (może być też większa średnica, jednak wtedy biszkopt może być odrobinę niższy) wyłożyć papierem do pieczenia, bardzo delikatnie przełożyć do niej ciasto, wyrównać. Piec w temperaturze 160-170°C przez około 35-40 minut, do „suchego patyczka”.

Gorące upieczone ciasto wyjąć z piekarnika i upuścić (w formie) na podłogę (ja na podłodze rozkładam ręcznik i na niego upuszczam ciasto w formie) z wysokości około 30 cm (to również sekret tego biszkoptu, nie opadnie i będzie pięknie puszysty). Następnie ciasto odłożyć (cały czas w formie) do wystudzenia.

UWAGA! Biszkopt wyjąć z obręczy dopiero po wystudzeniu, brzegi ciasta delikatnie oddzielić nożem od formy. Wystudzony biszkopt pokroić na trzy równe blaty, przykryć ściereczką.

Smacznego.